Περι πολιτικής

  Πολιτική είναι η επιστήμη και η τέχνη που σχετίζεται με την οργάνωση και τη διακυβέρνηση ενός κράτους. Με την ευρύτερη σημασία του όρου, πολιτική είναι η θεωρητική και πρακτική θέση που παίρνουν τα όργανα της πολιτείας στα διάφορα ζητήματα που αντιμετωπίζουν· ανάλογα δε με τον τομέα, στον οποίο αναφέρεται η πολιτική, διακρίνεται σε εξωτερική πολιτική και σε εσωτερική - και η δεύτερη σε νομοθετική, διοικητική, δικαστική, οικονομική κτλ.

Αριστοτέλης

  Κατά τον Αριστοτέλη πολιτική είναι «ἡ κυριωτάτη τῶν ἐπιστημῶν τά καλά καί τα δίκαια σκοπουμένη».Ο αρχαίος φιλόσοφος τη θεωρεί επιστήμη, γιατί ο πολιτικός που θ'αποφασίσει να κυβερνήσει ένα λαό πρέπει να γνωρίζει οικονομολογία, κοινωνιολογία, ιστορία, γεωγραφία, νομική και ψυχολογία. Τη χαρακτηρίζει ως «σκοπουμένη τά δίκαια», γιατί πρέπει ν'αποβλέπει στη δημιουργία κράτους δικαίου, που στην περίπτωση αυτή είναι η διασφάλιση του πολιτεύματος.

Πλάτων

  Ο Πλάτωνας στην Πολιτεία παρομοιάζει τον άξιο πολιτικό με τον επιδέξιο υφαντή. Όπως ακριβώς ο επιδέξιος υφαντής είναι σε θέση  να συνδυάσει πολύχρωμα νήματα, για να φτιάξει ένα στέρεο ύφασμα, κατάλληλο για κάποιο συγκεκριμένο σκοπό, έτσι και ο οξυδερκής πολιτικός μπορεί να εναρμονίσει τις αντίρροπες τάσεις μέσα στο σύνολο και να εξομαλύνει τις συγκρούσεις των συμφερόντων για μια δίκαιη πολιτεία.

Πυθαγόρας

  Επιπλέον, κατά τον αρχαίο φιλόσοφο Πυθαγόρα, «ο πολιτικός δεν πρέπει να επιδεικνύεται με τα λόγια που λέει, αλλά με τα έργα που κάνει

  Στις μέρες μας. τώρα,την πολιτική, ως τρόπο διακυβέρνησης της πολιτείας, την οργανώνουν τα πολιτικά κόμματα, τα οποία είναι ενώσεις πολιτών που προβάλλουν ένα πρόγραμμα και διεκδικούν το δικαίωμα άσκησης της πολιτικής εξουσίας. Άρα οι πολίτες έχουν και το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να παίρνουν μια πολιτική θέση στις σύγχρονες δημοκρατίες. Τούτο όμως δε σημαίνει ότι πρέπει να αισθάνονται τόσο ως μέλη του κόμματος, όσο ως μέλη του πολιτειακού σώματος, δηλαδή του κράτους.

  Επίσης, πέρα από τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα που υπαγορεύουν οι πολιτειακοί θεσμοί, έχουν χρέος όλοι οι πολίτες να είναι πολιτικοποιημένοι, δηλαδή να συμμετέχουν ενεργά και με ενδιαφέρον στην πολιτική ζωή του τόπου. Οι σύγχρονες κοινωνικές διαφοροποιήσεις που καθημερινά πολλαπλασιάζονται· τα πολλά προβλήματα που γίνονται ολοένα και μεγαλύτερα· η τεράστια πρόοδος και η πληροφορική συσσώρευση που διαρκώς ανατρέπουν τα γνωστά και παραδεγμένα· τα σύγχρονα αιτήματα για σωστότερη διανομή των εισοδημάτων, καλύτερη επιλογή στόχων και πιο μελετημένο προγραμματισμό -όλ' αυτά δεν επιτρέπουν εφησυχασμό, αλλά επαγρύπνηση του πολίτη και υπεύθυνη στάση. Με αυτή την έννοια η πολιτικοποίηση των πολιτών είναι υποχρεωτική και η συμμετοχή όλων στις διαδικασίες, που αφορούν το κοινωνικό και πολιτειακό σώμα, αναγκαία. Η ενημέρωση, η ορθή γνώμη, η διαφωνία, η αντιπρόταση, η ψηφοφορία είναι πολιτικές πράξεις που αφορούν καθένα χωριστά και εξυπηρετούν συνάμα και το γενικότερο συμφέρον. Έτσι, η μόρφωση καθενός πολίτη, η αγωγή του, η οικονομική του τοποθέτηση, το κοινωνικό περιβάλλον και άλλες παράμετροι, που διαμορφώνουν την καθημερινή ηθική του στάση, συνδέονται με την πολιτική.

  Επομένως «η θεωρία του απολιτικού ανθρώπου αποδείχνεται επωφελής  μόνο για κείνους που την επινόησαν. Αλλά και αν τη δεχτούμε σαν ηθική θεωρία, δεν ξεχνούμε ότι η ηθική δεν είναι παγιοποιημένη, δεν είναι κρυσταλλωμένη, αλλά διαρκώς μεταβάλλεται και προσαρμόζεται προς τις αναπτυσσόμενες γνώσεις, Γιατί τελικά μια ηθική κωδικοποιημένη είναι αντιφατική προς την έννοια της ελευθερίας» (Α. Νάσιουτζικ). 

Πηγές:Λεξικό Αναπτυγμένων Εννοιών Ρώμα, Λεξικό Βασικών Εννοιών Διαμαντόπουλου